Google WWW Blog e4thai www.e4thai.com
Get Adobe Flash player

informing1

 

ภาษาอังกฤษ/แกรมมาร์ ขนาดพอคำ (bite-sized)

สวัสดีครับ

       ผมไม่ทราบว่า เดี๋ยวนี้น้อง ๆ ที่เรียนภาษาอังกฤษในโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัย ใช้ textbook ที่เป็นภาษาอังกฤษมากน้อยเพียงใด แต่อยากจะบอกว่า  ทุกคนคงเห็นแล้วว่า เว็บหรือ e-book ในเน็ตส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ  ถ้าเราจำกัดตัวเองให้อ่านแต่ตำราภาษาไทย ภาษาอังกฤษที่เราเรียนก็จะไปได้ไม่ไกล

       แต่ถ้าน้องบอกว่า อ่าน textbook หรือเว็บภาษาอังกฤษ ไม่ค่อยรู้เรื่อง ผมก็อยากจะบอกว่า ต้องฝึกครับ, ฝึกตั้งแต่เดี๋ยวนี้, หนทางมันยาวไกล, แต่ถ้าเดินทุกวัน, มากบ้างน้อยบ้างก็ขอให้เดินทุกวัน,  ฝึกทุกวัน, มันก็จะใกล้ที่หมายเข้าไปทุกวัน,  ถ้าไม่หยุดเดิน

       ในภาษาอังกฤษมีคำว่า bite-sized แปลว่า  ขนาดพอคำ ผมขอแนะนำว่า ถ้าเรารู้สึกว่า เว็บหรือตำราภาษาอังกฤษอ่านยาก ก็เริ่มที่ขนาดพอคำก่อน คือ อย่ากินคำโตเกินไป และอย่ากินอะไรที่เหนียวเคี้ยวยากเกินไป  มันจะท้อและไม่อยากกินต่อ ในการฝึกภาษาอังกฤษก็เช่นเดียวกัน  ให้เริ่มศึกษาเว็บหรือ e-book ที่พอฟัดพอเหวี่ยงเคี้ยวไหว, ไม่ยากและไม่ยาวเกินไป, เช่น ในเว็บ ๆ หนึ่ง หรือ ในตำราเล่มหนึ่ง  มันมีทั้งหน้า/หัวข้อ/บท/เรื่อง ที่ทั้งยากและง่าย  ทั้งยาวและสั้น ทั้งที่เรารู้สึกเฉย ๆ และชอบ  น้องก็อาจจะเริ่มด้วยเรื่องที่ง่าย-สั้น-และตัวเองชอบ, ฝึกเรื่อย ๆ, นาน ๆ ไปเมื่อเรี่ยวแรงชักอยู่ตัว, ก็ขยับไปอ่านเรื่องที่ยากและยาวขึ้น เรื่องนี้ทำได้ครับ ถ้าให้โอกาสแก่ตัวเองทำเรื่องดีที่ท้าทาย

       อย่างเช่นวันนี้ ผมมีตำราแกรมมาร์ขนาดพอคำ หรือ bite-sized มาฝาก  

The 2014 Grammar Guide: 120 Grammar and Vocabulary Mistakes to Avoid

120mistakes

คลิกดาวน์โหลดหนังสือเล่มนี้ได้เลยครับ

       ในทั้งหมด 120 หัวข้อนี้ แต่ละหัวข้อเขาอธิบายสั้น ๆ ง่าย ๆ  ถ้าอ่านแล้วรู้สึกว่ายาก ก็อ่านแบบกระโดดข้ามบ้างก็ได้ครับ  เรื่องที่รู้เรื่องอ่านแล้วจะเกิดกำลังใจ ทำให้เราฮึดอ่านเรื่องที่ครั้งแรกอ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง, บางเรื่องอ่านครั้งแรกงงไม่เข้าใจ, แต่อ่านครั้งที่ 3 อาจจะเข้าใจและอาจจะงงตัวเองว่า ทำไมครั้งแรกงงทั้ง ๆ ที่ไม่น่างง

       บางคนอาจจะรู้สึกว่า ก็เมื่อในเรื่องเดียวกัน  ตำราหรือเว็บภาษาไทยก็มีให้อ่าน ทำไมต้องทนลำบากมาแกะอ่านภาษาอังกฤษด้วย ผมขอตอบโดยขอถามกลับให้น้องตอบตัวเองอย่างนี้แล้วกันครับ  สมมุติว่า เขาบอกให้เราเข้าเรียนคอร์สสนทนาภาษาอังกฤษฟรีโดยไม่เสียเงิน  โดยให้เลือกระหว่างครูไทย(ที่ไม่พูดภาษาไทย และไม่อนุญาตให้ผู้เรียนพูดภาษาไทยขณะอยู่ในชั้นเรียน) กับครูฝรั่ง(ที่พูดภาษาไทยไม่ได้) ท่านจะเลือกเรียนกับครูไทยหรือครูฝรั่ง  ผมเชื่อว่าหลายคนจะเลือกเรียนกับครูฝรั่ง เพราะได้ประสบการณ์ตรงที่คงถูกต้องและมากกว่าครูไทย

       ก็ในเมื่อการพูด เรายังกล้าท้าทายตัวเอง ให้ลุยเข้าไปคุยกับครูฝรั่ง  แล้วทำไมเรื่องการอ่าน เราจึงไม่ค่อยกล้าลุยเข้าไปอ่านตำราที่ฝรั่งเขียน? เรากลัวอะไร? หรือจริง ๆ แล้ว เราไม่ได้กลัวอะไรเลย  แต่เราขี้เกียจออกแรงอ่าน แต่เราก็หวังให้ตัวเองอ่านคล่อง  นี่มันยังไงกันเนี่ย?

       ในเน็ต มีเว็บภาษาอังกฤษมากมาย ให้เราศึกษาภาษาอังกฤษหรือแกรมมาร์ขนาดพอคำ ผมขอยกตัวอย่างข้างล่างนี้  ถ้าท่านนาน ๆ จะกินสักที ผมขอชวนให้ท่านลองเข้าไปกินบ่อย ๆ ถ้าฝึกกินบ่อย ๆ เราก็จะกินเก่งขึ้น เพราะมันก็กินไม่ค่อยยากเท่าไหร่หรอกครับ  ถ้าเรากล้ากิน

พิพัฒน์

https://www.facebook.com/EnglishforThai

Add comment

เชิญแสดงความคิดเห็นด้วยถ้อยคำที่สุภาพ

Security code
Refresh

Google
Search WWW Search Blog e4thai Search www.e4thai.com