Google WWW Blog e4thai www.e4thai.com

เรื่องของผมกับหมากลางถนนตัวหนึ่ง

dog 1

สวัสดีครับ

       ทุก ๆ เย็นผมจะไปเดินออกกำลังที่ลานจอดรถขนาดใหญ่มากแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ใกล้คอนโดที่ผมพัก ลานนี้มักโล่งและมีที่ว่างให้ผมเดินได้สบาย ๆ

       เย็นวันหนึ่งขณะกำลังเดิน ผมรู้สึกว่ามีอะไรมาโดนที่มือผมจากข้างหลัง เมื่อเหลียวไปดูก็รู้ว่า มันคือเจ้าหมาตัวสีขาวน้ำตาลตัวนั้นซึ่งมาเลียมือผมแผล็บนึงแล้วก็เดินห่างออกไป ผมไม่เคยรู้จักหมาตัวนี้มาก่อน ขอเรียกเขาว่า “เจ้าขาว” แล้วกันครับ

       ที่ลานจอดรถนั้น มีหมากลางถนน ไร้เจ้าของ ไร้คนเลี้ยง  กระจัดกระจายทั่วลานอยู่หลายตัว  ผมไม่รู้จักตัวไหนเลย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมถูกหมาตัวหนึ่งทัก

       หลังจากเดินเสร็จ 1 ชั่วโมงตามปกติ ผมเกิดความรู้สึกว่า เมื่อหมากลางถนนตัวนี้ที่ไม่รู้จักกันมาก่อนเข้ามาทัก  แสดงว่าเรามีชะตาต้องกัน ผมเลยเดินไปซื้อหมูปิ้งมาให้เจ้าขาว 1 ไม้  ผมเดินไปหามันเพื่อยื่นหมู แต่มันหนีห่าง ไม่ยอมให้ผมเข้าใกล้ และไม่ยอมมาใกล้ผม  ผมเลยต้องวางหมูบนถุงพลาสติกที่พื้นและออกห่าง ๆ... ห่างเยอะทีเดียวครับ

       ผมเห็นเจ้าขาวเข้าไปกินหมูที่ผมวางไว้  ผมเข้าใจว่ามันอร่อย  อ้อ! ลืมบอกไป จุดที่ผมเจอเจ้าขาวอยู่แถว ๆ กลางลานซึ่งวันนั้นโล่งมาก

       หลายวันต่อมาผมเจอเจ้าขาวนอนเล่นอยู่แถว ๆ นั้น  ผมเดินเข้าไปทักตามประสาเพื่อนที่รู้จักกัน  แต่เจ้าขาวออกห่างไม่ยอมให้ผมเข้าใกล้

       พอเดินเสร็จ  ผมเดินไปซื้อหมูปิ้งเจ้าเดิมซึ่งอยู่ห่างจากลานจอดรถนั้นพอสมควร  แล้วเดินกลับมาให้เข้าขาว  เจ้าขาวยังคงเหมือนเดิมคือไม่ยอมใกล้ผม  แต่ลดระยะห่างลงเยอะ  ผมต้องวางหมูปิ้งไว้และถอยออกไปหน่อย ปล่อยให้เจ้าขาวเข้ามากิน  แต่ผมสังเกตว่าเจ้าขาวกระดิกหางตลอดเวลาและท่าทางเป็นมิตรไม่ถือเนื้อถือตัวเลย

       วันนี้ผมลงไปเดินที่ลานจอดรถประมาณ 3 ทุ่มซึ่งค่ำไปหน่อย  พอเดินเสร็จขณะ warm down เจ้าขาวเดินเข้ามาหาและเลียรองเท้าผ้าใบที่ผมใส่ ผมใช้มือลูบหัวมัน  มันก็ยอมให้ลูบเหมือนรู้จักกันมานาน  ผมบอกเจ้าขาวว่า รอก่อนนะ เดี๋ยวจะไปซื้อหมูปิ้งมาให้  แต่ถ้ารถหมูปิ้งเขาเลิกขายแล้วก็ไม่กลับมานะ วันหลังหนูค่อยกินแล้วกันนะ เจ้าขาวดูเหมือนฟังรู้เรื่อง แต่ผมไม่รู้ว่ามันรู้เรื่องหรือเปล่า แต่มันเดินมาส่งผมจนถึงประตูรั้วลานจอดรถ

dog2

 

       ผมเดินไปที่รถขายหมูปิ้งเจ้าเดิม แต่หมูปิ้งหมดเหลือแต่ไข่ต้มซึ่งผมเดาว่าเจ้าขาวคงไม่ชอบกิน ผมเลยเดินไปที่รถเข็นขายหมูปิ้งอีกคอนโดหนึ่ง  แต่ผมโชคร้ายคนขายกลับบ้านแล้ว

       ถึงผมจะโชคร้ายแต่ก็ไม่อยากให้เจ้าขาวผิดหวัง  เลยเดินห่างออกไปอีก 2 คอนโด คราวนี้ไม่ผิดหวัง เจอรถขายหมูปิ้งและสั่ง 2 ไม้ไม่เอาน้ำจิ้มตามสูตรเดิม  เพราะกลัวมันเผ็ดเจ้าขาวจะไม่อร่อย

       ผมเดินกลับไปที่ลานจอดรถ  กะจะไปที่กลางลานสถานนัดพบของเรา แต่เพียงไปถึงรั้วก็เจอเจ้าขาวยืนกระดิกหางรออยู่แล้ว  ผมหาที่นั่ง และโดยไม่ต้องเรียกเจ้าขาวก็เข้ามาหาและกินหมูปิ้งซึ่งวันนี้ผมซื้อให้โดยต้องใช้ความพยายามมากกว่าเดิม  ผมเชื่อว่ามันมีความสุขที่ได้กิน  ส่วนผมก็มีความสุขที่ได้เห็นมันกิน

       ค่ำวันนี้ผมเดินกลับคอนโดที่พักด้วยความสุข และขอบคุณเจ้าขาวที่เป็นผู้ให้  หวังว่าพรุ่งนี้และวันต่อ ๆ ไปคงมีโอกาสได้รับความสุขจากการเดินออกกำลังกายตอนเย็นเช่นนี้อีก

 พิพัฒน์ 

 https://www.facebook.com/En4Th

Add comment

เชิญแสดงความคิดเห็นด้วยถ้อยคำที่สุภาพ

Security code
Refresh

Google
Search WWW Search Blog e4thai Search www.e4thai.com